Herkesin hayatında dönüm noktaları vardır, değil mi? İşte Yükseköğretim Kurumları Sınavı (YKS) da bu dönüm noktalarından biri. Sınavdan önce herkesin kafasında aynı soru dönüp duruyor: "Konu eksiklerimi nasıl hızlıca tamamlayabilirim?" Geçen sene benim de başıma gelmişti bu. Sınav yaklaştıkça, eksik konularımı görmeye başladım. Hani o "bir şeyler eksik ama ne?" hissi var ya, işte tam olarak öyle bir durumdu. O gün, kafamda bir plan yapmak lazım dedim.
Kimi zaman günlerimizi tekrarlarla geçiriyoruz, ama mesele sadece çalışmak değil, değil mi? Öncelikle, eksik olduğun konuları belirlemek lazım. O an, elime bir kağıt kalem alıp, hangi konularda sıkıntı yaşadığımı not ettim. Sonra aklıma, eski bir öğretmenimin söylediği bir şey geldi: "Öğrenmek, öğrenmektir." Yani, eksik hissettiğin konuları öğrenmek için bir yol haritası çıkarmalısın. Hemen o haritayı çizmeye başladım. Bir yandan da, hangi konuların birbirine bağlantılı olduğunu düşünüyordum. Sonuçta, bir konu eksikse, o diğerlerini de etkiliyor.
Zaman geçtikçe, eksik konuların arasındaki bağı görmek daha kolay hale geldi. Ama nasıl çalışmalıyım? Başka bir arkadaşımın önerdiği gibi, konu anlatım videoları izlemeye başladım. Hem eğlenceli hem de öğretici. Gerçekten, bazen bir video izlemek, bir saat boyunca kitap okumaktan daha etkili olabiliyor. Özellikle de anlamadığın bir konu varsa, orada birinin o konuyu açıklaması... Gerçekten çok yardımcı oluyor.
Peki, sadece videolar mı? Hayır, arkadaşlarla grup çalışmaları da harika bir fikir. Bir araya gelip, eksik olduğunuz konuları birbirinize anlatmayı deneyin. Ne bileyim, bazen bir arkadaşın bir şeyi o kadar iyi açıklıyor ki, "Aa, ben bunu niye düşünmedim?" diyorsun. Aynı bilgiyi iki farklı kişinin anlatması, o bilgiyi pekiştiriyor. Hani deyim yerindeyse, "birbirimizin beyninde yer açıyoruz."
İşin bir başka boyutu da düzenli çalışma alışkanlıkları. Vallahi billahi, sabahları sadece 30 dakika ders çalışmaya başladım. İlk başta zor geliyordu ama zamanla alıştım. O kısa süre bile, eksiklerimi kapatmamda büyük rol oynadı. Kısa ama etkili, işte böyle bir şey. Hatta bazen, kendime ödüller vermeyi de ihmal etmiyordum. "Bugün 2 saat çalıştım, kendime bir kahve ısmarlayayım." gibi. Bu küçük motivasyonlar, büyük fark yaratıyor.
Sonuçta, konu eksiklerini tamamlamak bir maraton. Bu süreçte sabır ve azim şart. Ama en önemlisi, kendine güvenmek. "Ben bunu yapabilirim," diye düşünmek. Her gün biraz daha ilerlemek, ne bileyim, belki de o eksikliklerin seni daha güçlü kılacak. Unutma, herkesin farklı bir öğrenme şekli var. Kendi tarzını bulabilmek için denemeler yapmayı ihmal etme. Kim bilir, belki de en sevdiğin yöntemi keşfedeceksin…
Kimi zaman günlerimizi tekrarlarla geçiriyoruz, ama mesele sadece çalışmak değil, değil mi? Öncelikle, eksik olduğun konuları belirlemek lazım. O an, elime bir kağıt kalem alıp, hangi konularda sıkıntı yaşadığımı not ettim. Sonra aklıma, eski bir öğretmenimin söylediği bir şey geldi: "Öğrenmek, öğrenmektir." Yani, eksik hissettiğin konuları öğrenmek için bir yol haritası çıkarmalısın. Hemen o haritayı çizmeye başladım. Bir yandan da, hangi konuların birbirine bağlantılı olduğunu düşünüyordum. Sonuçta, bir konu eksikse, o diğerlerini de etkiliyor.
Zaman geçtikçe, eksik konuların arasındaki bağı görmek daha kolay hale geldi. Ama nasıl çalışmalıyım? Başka bir arkadaşımın önerdiği gibi, konu anlatım videoları izlemeye başladım. Hem eğlenceli hem de öğretici. Gerçekten, bazen bir video izlemek, bir saat boyunca kitap okumaktan daha etkili olabiliyor. Özellikle de anlamadığın bir konu varsa, orada birinin o konuyu açıklaması... Gerçekten çok yardımcı oluyor.
Peki, sadece videolar mı? Hayır, arkadaşlarla grup çalışmaları da harika bir fikir. Bir araya gelip, eksik olduğunuz konuları birbirinize anlatmayı deneyin. Ne bileyim, bazen bir arkadaşın bir şeyi o kadar iyi açıklıyor ki, "Aa, ben bunu niye düşünmedim?" diyorsun. Aynı bilgiyi iki farklı kişinin anlatması, o bilgiyi pekiştiriyor. Hani deyim yerindeyse, "birbirimizin beyninde yer açıyoruz."
İşin bir başka boyutu da düzenli çalışma alışkanlıkları. Vallahi billahi, sabahları sadece 30 dakika ders çalışmaya başladım. İlk başta zor geliyordu ama zamanla alıştım. O kısa süre bile, eksiklerimi kapatmamda büyük rol oynadı. Kısa ama etkili, işte böyle bir şey. Hatta bazen, kendime ödüller vermeyi de ihmal etmiyordum. "Bugün 2 saat çalıştım, kendime bir kahve ısmarlayayım." gibi. Bu küçük motivasyonlar, büyük fark yaratıyor.
Sonuçta, konu eksiklerini tamamlamak bir maraton. Bu süreçte sabır ve azim şart. Ama en önemlisi, kendine güvenmek. "Ben bunu yapabilirim," diye düşünmek. Her gün biraz daha ilerlemek, ne bileyim, belki de o eksikliklerin seni daha güçlü kılacak. Unutma, herkesin farklı bir öğrenme şekli var. Kendi tarzını bulabilmek için denemeler yapmayı ihmal etme. Kim bilir, belki de en sevdiğin yöntemi keşfedeceksin…